تبليغاتX
مربای مربع





















مربای مربع

 

 

 

ضمن عذر خواهی و تشکر از حضور شما سروران

به دلایل شخصی امکان همراهی با شما عزیزان رو ندارم .

به امید دیدار دوباره ی شما دوستان در محیط سایبر

 

 تا اطلاع ثانوی تعطیل شد .

 

 

 

+نوشته شده در ساعتتوسط حیدر شکری زاده |

 

از کوچه به کوچه دائما در گذریم

مابین تمام درب ها دربه دریم

پشت سر هم بر در بسته خوردیم

انگار من و کلید از یک پدریم

 

+نوشته شده در ساعتتوسط حیدر شکری زاده | |

 

دنیا اثری از عشق موعود نداشت

عشقی که مرا سوخت بجز دود نداشت

دیدیم که اشرفیت مخلوقات

یک اشرفی سیاه هم سود نداشت

+نوشته شده در ساعتتوسط حیدر شکری زاده | |

 

 

خالق که ترا ساخت ، مرا یادش رفت

شاعر به تو پرداخت ، مرا یادش رفت

دل که همه ی دار و ندارش بودم

چشمی به تو انداخت ، مرا یادش رفت

 

+نوشته شده در ساعتتوسط حیدر شکری زاده | |

 

یک نیمه ی عمر در پریشان حالی ست

یک نیمه شبیه خواب ها ،  پوشالی ست *

چشمش به کدام نیمه باید باشد

وقتی که تمام حجم لیوان خالی ست  

 

 

* با تشکر از راهنمایی دوستان و حسب الامر اصلاح شد .

 

+نوشته شده در ساعتتوسط حیدر شکری زاده | |

 

۱

در حوصله ام شعر ندارم ، خالیست

در بقچه ی تقویم ، بهارم خالیست

دور و برم از حس تو سرشار ، ولی

جای تو همیشه در کنارم خالیست

 

۲

چشمان تو وحشیند و خود آرامی

عین خود اسطوره ولی گمنامی

با آمدنت معجزه از مد افتاد

تو شکل مدرنیزه ی یک الهامی

 

۳

اینطور نبین که خسته و بی ثمریم

افتادن برگ خویش را می نگریم

هر چند که ریشه های ما در خاک است

پایش برسد از همه گنجشک تریم

 

 

 

+نوشته شده در ساعتتوسط حیدر شکری زاده | |

 

ر

 

هر روز که در حال عبوریم از هم

 دلواپس حرف های زوریم از هم

تا کی خودمان را به نفهمی بزنیم؟

 باید بپذیریم که دوریم از هم

 

 

ز

 

حالا که من از خاطره ها لبریزم

هر صبح دوباره تازه برمی خیزم

بانوی غزل به دست ، سنگم نزنید

من دوست ندارم از شما بگریزم

 

 

 

+نوشته شده در ساعتتوسط حیدر شکری زاده | |

 

ت

 

خون شد دلم از سماجت عقربه ها

                               بیچاره نداشت طاقت عقربه ها

پس کی تو می آیی به دلم شور افتاد

                                 لعنت به خیال راحت عقربه ها 

 

 

ز

 

عزمی که برای دیدنت جزم شود         

                                    با قافیه های کهنه در رزم شود

در دفتر شعر هر کسی جلوه کنی   

                                     هر آینه شاعری اولوالعزم شود

+نوشته شده در ساعتتوسط حیدر شکری زاده | |

 

ر

 

هر نقد نگفته ای که بارش کردند     

                                      با قافیه ای تازه نثارش کردند

در حلقه ی مهرشان گرفتار که شد 

                                چون سنگ نبود ، حرفسارش کردند

+نوشته شده در ساعتتوسط حیدر شکری زاده | |

 

ش

 

چون آب به ریشه راه خود را بلد است     

                            هر چند کلیشه ، راه خود را بلد است

زن با همه ی تبحرش در بازی                

                              با گریه همیشه راه خود را بلد است

+نوشته شده در ساعتتوسط حیدر شکری زاده | |